Woordliefde
Hertenkamp
De herten blijven op hun hoede, / schrikken van elk gebaar dat ik maak, / hoe lief ook bedoeld: wuiven / of alleen maar / een verlangende blik van kom. // Ze zijn zo stil en ver, te ver / om te zien dat ik geen kwaad wil, / herkennen alleen de soort, / niet het verschil tussen / wie van ze houdt / en wie aast op gewei en bout. // Zie ik ooit het oog / van een edel hert onverschrokken / dichterbij? / Ziet iemand ooit / dat ik een van hen ben?
uit: van Lieshout, T. (1994). Begin een torentje van niks. Amsterdam, Nederland: Leopold.
wortels
Kerel zei niets meer .
Hij gaf me takken voor de warmte,
schaduw voor de koelte,
hij gaf me vruchten en noten,
en vogels die in zijn takken zongen.
Hij gaf me kleuren in zijn kruin,
en hout om mee te bouwen.
Maar mijn heuvel
en de tijd die wachten heette
gaf hij me niet terug.
uit : Verplancke, K. (2003). Wortels. Leuven, België: Davidsfonds.
wek mij.
wek mij voor de dag komt.
ik wil zien hoe hij komt.
wek mij en zeg:
"de dag komt eraan."
dan kom ik ook.
dan zeg ik: "dag dag.
hoe gaat het met de zon?
komt die mee?"
wek mij.
wek mij voor de dag komt.
ik wil zien hoe hij komt.
uit : Van Leeuwen, J. (1995). ik
ben ik. Meerhout, België: Zwijsen.
En de moeder: "Je bent er omdat ik van je hou."
uit : Erlbruch, W. (2004). Waarom
jij er bent. Amsterdam, Nederland: Querido.
Hij schreef een klein gedichtje / het had niet veel om handen / maar het had iets van een lichtje dat in het donker brandde // Toon Hermans
Twee paarden
Twee paarden stonden tegenover elkaar.
Het was lente en zomer tegelijk.
Tegenover en naast elkaar
lente en zomer tegelijk.
Twee paarden met het hoofd
tegen de hals van de ander.
Verloren in de warmte
van het andere lijf
kijkend naar de horizon.
Zo staan en het gras vergeten.
uit : Ekkers, R. (1984). Haringen in sneeuw. Amsterdam, Nederland: Leopold.
Van de Vendel, E., & Van Doninck, S. (2004). Lied voor een girafje. Wielsbeke, België: De Eenhoorn.
uit : Van de Vendel, E (2004). Al mijn later is met jou. Amsterdam, Nederland: Querido.
Paris at night
Drie lucifertjes een voor een aangestreken in de nacht
Het eerste om heel je gezicht te kunnen zien
Het tweede om je ogen te zien
Het derde om je mond te zien
En dan heel het donker om dat alles vast te houden
Als ik je in mijn armen neem.
Jacques Prévert ( vertaling: Wim Hofman)
Erlbruch, W. (2017). De eend, de dood en de tulp. Hoorn, Nederland: Hoogland & Van Klaveren.
Duck, Death and the Tulip ( Cartoon TV)